مشروطیت برگ تاریخ را برای همیشه بسود حق حاکمیت مردم ورق زده است، همانگونه که استبداد سلطنتی نتوانست برآن چیره شود، ولایت فقیه نیز قادر به مقابله با آن نیست. دلیل تاریخ سازی و دروغ پردازی رژیم واپس گرا و ضد مردمی حاکم در این حقیقت نهفته است. ولایت فقیه در نقطه مقابل حق حاکمیت مردم قرار دارد
حیدر عمو اوغلی از انقلابیون قفقاز و از پایه گذاران حزب سوسیال دمکرات، حزب عدالت و بعدها حزب کمونیست ایران بود. حیدر عمو اوغلی معروف به حیدر برقی که نام اصلیش تاری ویردیوف است در بیستم دسامبر ۱۸۸۰ میلادی در شهر رضائیه از پدری بنام علی اکبر افشار و مادری بنام زهرا خانم متولد شد ...
با سربلندی تمام می توان گفت که جنبش مشروطیت ایران در میان همه خیزش های آسیا در آغاز قرن بیستم از جهت خصلت خلقی و دامنه وسیع آن جای برجسته ای دارد. این انقلابی است ضد فئودالی و ضد امپریالیستی که یک مسیر اعتلایی را طی می کند و از چارچوب شعارهای لیبرالی خارج می شود و در آن عناصر دمکراتیسم و رادیکالیزم انقلابی –بویژه از مرحله قیام تبریز به بعد- پدید می آید.
این انقلاب از لحاظ ماهیت، از سلسله انقلاب های بورژوائی قرن نوزدهم بود و از لحاظ موقعیت تاریخی، از طرفی روبرو بود با آغاز اوج گیری دوران امپریالیسم، و در جهت مقابل، مقارن بود با شروع انقلاب های پرولتری و دوران تکامل لنینی مارکسیسم و از این جهت بطور سببی با این انقلاب ها خویشاوندی پیدا می کرد.
درباره انقلاب مشروطيت سخن بسيار گفته شده و با اين همه هنوز بسيار سخن در شناخت علمی اين سرچشمه تاريخ معاصر ايران باقی است. هزاران کتاب و جزوه و رساله و مقاله که در اين باب به رشته تحرير درآمده- به جز موارد انگشت شمار- در سطح متوقف شده و در کلاف پرپيچ و خم حوادث و فرود و فرازها وقايع سر درگم مانده و خواننده را نيز اغلب به دنبال خود کشيده اند.
يكى از ارزشمندترين كتاب هاى عصر مشروطه «كتاب احمد» نوشته طالبوف است، نويسنده در اين كتاب با زبانى ساده و قابل فهم با فرزند خيالى خويش (احمد) كه نمادى از طفوليت جامعه ايرانى است سخن گفته و مطالب علمى و دور از ذهن اين جامعه را كه كمترين اطلاعات را از دانش و تكنولوژى زمان دارد بيان مى كند.
هنگاميكه از علي مسيو نام برده مي شود، بايد خاطرنشان ساخت، که ما با يكي از برجستهترين، شريفترين و آگاه ترين انقلابيون ايران در يكصد سال گذشته سروكار داريم .
میتوان به خوبی دریافت که مردم سرزمین ما ایران هیچگاه از نبرد علیه استعمار و استبداد و غارتگران و ستمگران خارجی و داخلی از پای ننشستند. نیروی واقعی در تمام نبردها قطع نظر از اینکه چه طبقه و یا شخصی به قدرت رسیده، همواره تودههای مردم بودهاند
وجود نويسندگان روشنفكرى مانند طالبوف، زين العابدين مراغه اى، آقاخان كرمانى، ميرزا ملكم خان و ميرزا على اكبر دهخدا، تاسيس مدرسه دارالفنون توسط اميركبير، انتشار روزنامه هايى در داخل و خارج از ايران مانند روزنامه قانون (لندن)، عروه الوثقى (پاريس)، حبل المتين (كلكته)، اختر (استانبول)، ثريا (قاهره)، صوراسرافيل (تهران) و نسيم شمال (رشت) در انقلاب مشروطیت نقش بیدارکنندهای داشتند.
من بر این نظرم که « نهضت مشروطه خواهی » در رابطه با مبارزات مردم علیه « استعمار و استبداد » و در واقع بخاطر دست یابی به «استقلال و آزادی و حاکمیت قانون »، شکل گرفت.